آموزش و پرورش نبض هر جامعه است که به صورت مستقیم در اجتماع،اقتصاد،اشتغال،فرهنگوثروت یک کشور تاثیر میگذارد،..
در کشور ما متاسفانه اموزش و پرورش نتوانسته بعد از انقلاب مسیر مفیدی را پیش بگیرد(منظوراین نیست که قبل از انقلاب مفید بوده) و نقش خود را در دانش جامعه ایفا کند.
به گفته ی بعضی منتقدان این رکن اصلی و حیاتی کشور دچار مافیایی ویرانگر شده که نتیجه آن بیکاری نود درصد از دآنش آموختگان بعد از اتمام دانشگاه است!
متاسفانه، ما برخی سیستمها را کپی برداری میکنیم تا سریعتر به نتیجه برسیم اما کپی برداری بدون زیرساخت مگر امکان دارد؟! از طرفی کشورهای توسعه یافته ادعا ی برتری دارند، و سیستم آموزشی آن کشورها از صادرات نفت ثروت بیشتری در اختیار شان گذاشته.
کشور ما یک کشور اسلامی و دموکراسی است که به هیچ وجه نمیشود سیاستهای کشورهای دیگر را اجرا نمود به دلیل ساختارو جریانهای سیاسیه حاکم بر جهان ، در کشورهای امپریالیسم تمام قوانین و هدف بر پایه ی مادیات و ثروت اندوزی است و هر قانون یا حرکتی که بتواند پول بیشتری در خزانه ی حاکمان وارد کند آن قانون ارجعیت خواهد داشت، بدون توجه به دین، مذهب و وقتی حرف ثروت باشد برای انها هیچ چیز مهم نیست حتی دین و اصالت، !!!
برای این کشورها هدف کسب ثروت است . آمارهای اتحادیه اروپا 250 هزار تعرفه برای کالا ها و هروسیله که شهروندان از آنها استفاده میکنند دارد که در نوع خود یک شگفتی است اما این تعرفه ها فقط جهت دریافت مالیات است و حتی خود قانون گذاران هم از این تعرفه ها اطلاعی ندارند یا فراموش کرده اند.
اما آموزش و پرورش. هیج دلیلی ندارد که ما ایرانیها بخواهیم فقط به دنبال الگو برای سازماندهی آموزش و پرورش واشتغال (به نظر من باید هر سه در یک ارگان برنامه ریزی شوند) باشند ، از طرفی باید یک سیستم اجرایی کم هزینه و مفید را برنامه ریزی کرد.که با کمترین زمان و هزینه مفیدترین بهر را فرد و حتی صادرات به کشورهای دیگر را نیز در دستور کار خود قرار دهند، که بنده ایده ای را ذکر خواهم کرد.،،
به نظر من پسرها میشه تا هشتم یا نهم مدرسه برن و این زمان حدود ۱۴ سال دارند و میتونن متوجه علایق درونیشون بشوند و آموزش و پرورش به مدت دو سال مرخصی بده به این رده دانش اموزها و اما مرخصی با یک فرم کار آموزی +نامه کتبی از طرف کار و امور اجتماعی برای ممانعت نکردن برخی فعالان در زمینه تولید و غیره تا دانش اموز بتواند به دلخواه هر رشته و شغلی که علاقه دارد را شروع کند دوسال هم دولت هزینه نمیکند هم دانش اموز زمان دارد حد اقل بیست شغل را در مدت بیست ماه کنکاش کند و در نهایت چهار ماه مانده به مدت کار آموزی شغل مورد علاقه خو را کشف کرده و حتی دو ماه هم دائم به ان بپردازد میتواند آشنایی نسبی بیابد و برگه دوران کار آموزی را از کارگاه یا نهاد مربوطه مهر کند و حالا پس از مدت دو سال دانش اموز به محل تحصیل برگشته و رشته مورد علاقه خود را به صورت حرفه ای ادامه میدهد تا بیست سالگی و مدرک تحصیلی در رشته مربوطه را اخذ خواهد کرد. ..از این قسمت دیگه آموزش و پرورش هیچ دخالتی نداره و اداره کار و امور اجتماعی نیروهایی مورد نیاز در کشور رو با آمار قبلی و به روز جهت اشتغال اعضام میکنه که این وسط عده ای جوان بیکار میمونن که در این مرحله باید دولت ایران از طریق سفرا خود در کشورهای دیگه امار کمبود نیرو رو در زمینه های مختلف و رشته های مختلف شغلی بگیره و با رایزنی بتونه از نیروهای ایرانی در ان کشورها استفاده کنه که این چند مزیت داره اول اینکه دیگه کسی غیر قانونی از ایران مهاجرت نمیکنه دوم افراد کارجو باخیال راحت و تضمین سفارت مشغول به کار میشن و تجربه کسب میکنن سوم اینکه مالیات هم نسیب سفارت یا دولت میشه بخاطر تلاش که انجام میده ...
افکار منفی. سوزن. شک. بدگمانی. بدبینی...
ما را در سایت افکار منفی. سوزن. شک. بدگمانی. بدبینی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 118 تاريخ: يکشنبه 18 اسفند 1398 ساعت: 4:14